Караоке — адам әннің аспаптық нұсқасымен экрандағы мәтінді оқи отырып ән айтатын ойын-сауық. Сөз жапон тілінен шыққан: кара — «бос», оке — окэсутора, яғни «оркестр» сөзінің қысқартылуы, демек «бос оркестр». Караоке Жапонияда 1970-жылдардың басында пайда болды.
Контекстке байланысты караоке ойын-сауық мекемесінің түрін де, фонограммамен ән айтуды да, тікелей минусті ойнататын құрылғыны да білдіруі мүмкін. Бірақ контекст қандай болмасын, біз әрқашан микрофонды, титрлері бар экранның жарқын жарығын және мереке атмосферасын елестетеміз.
«Караоке» сөзі нені білдіреді?
«Караоке» екі бөліктен тұрады: кара (空) — «бос» және оке — жапонша «оркестр» дегенді білдіретін окэсутора сөзінің қысқартылуы. Тура мағынасы — «бос оркестр»: музыка бар, бірақ дауыс жоқ, оны ән айтушы толықтырады.
Караокені кім ойлап тапты?
Караокенің қалай және қайда пайда болғаны туралы нақты жауап жоқ. Егер сөзсіз музыкамен ән айту туралы айтатын болсақ, ХХ ғасырдың 30-жылдарында-ақ үйде орындауға арналған фонограммалары бар күйтабақтар шығарылған. Ал караоке ойнатқышы туралы айтсақ, оның прототипі 70-жылдардың басында Жапонияда музыкант Дайсукэ Иноуэнің жеңіл қолынан пайда болды: ол өз өнер көрсетуі кезінде демалу үшін және аудиторияның қызуын бәсеңдетпеу үшін жазылған минустерді пайдаланған.
Оның «8 Juke» аппараты 8 жолақты картридж ойнатқышын, күшейткіш пен микрофонды біріктірді және 1971 жылдан бастап Кобе барларына жалға берілді. Иноуэ өз өнертабысын ешқашан патенттемеген.
Минуспен ән айту жапондарға қатты ұнағаны соншалық, көп ұзамай барлар мен клубтарға арналған караоке-автоматтарды шығаратын тұтас индустрия пайда болды. 80-жылдардың басында караоке мұхиттың арғы жағына өтіп, АҚШ-қа жетті. Бастапқыда салқын қабылданған караоке алғашқы үй караоке-плеерлерінің жасалуымен танымалдылықтың жаңа толқынына ие болды. Караокенің пайда болу тарихы туралы толығырақ «Караоке эволюциясы» мақаласынан білуге болады.
Сондай-ақ оқыңыз: Караоке-бар дегеніміз не
Караоке қалай жұмыс істейді?
Орындаушының дауысы микрофон арқылы құрылғының микшеріне түсіп, онда араласып, фонограммаға қосылып, музыкамен бірге сыртқы аудиожүйеге шығарылатын. Титрлерді теледидар экранынан оқитын. Фонда түпнұсқа бейнеклип немесе арнайы түсірілген футаж — бейтарап мазмұндағы бейнеролик айналып тұратын.
Караоке түрлері
Барлар мен клубтарда бүкіл зал алдында ән айтады. Жапонияда достар тобына арналған жеке бөлмелер — «караоке-бокстар» кең таралса, Оңтүстік Кореяда бұл формат норэбан («әндер бөлмесі») деп аталады.
Үй караокесі бәрін өзгертті. Караоке-клубтарға баруға ұялатындар немесе тек жақын адамдарының ортасында ән айтуды жөн көретіндер өз қонақ бөлмесінде кештер мен музыкалық мерекелер ұйымдастырудың бірегей мүмкіндігіне ие болды. Бұл караокенің ойын-сауық ретінде одан әрі танымал болуына айтарлықтай ықпал етті.
Караокенің мүлдем жаңа форматтары пайда бола бастады. Мысалы, караоке-такси немесе теледидардағы көптеген караоке-шоулар. Караоке-клубтар да бір орында тұрған жоқ: қонақтарға бұрын-соңды болмаған дыбыс сапасы мен қосымша қызметтерді ұсынып, түнгі қаланың ойын-сауық картасында лайықты орын алды.
Үйде караоке үшін не керек?
Негізгісі — ән каталогы бар караоке жүйесі, бір-екі сымсыз микрофон, мәтінге арналған экран (теледидар да жарайды) және жақсы дыбыс: колонкалар немесе саундбар. Заманауи жүйелер сондай-ақ өнеріңізді студиялық сапаға жақын жазып алуға, оны әлеуметтік желілерде бөлісуге және бірнеше микрофонды қатар қосуға мүмкіндік береді.
Сонымен, караоке деген не? Цифрлық құрылғы ма, ойын-сауық па, әлде клуб форматы ма? Бәрі бірге және сонымен бірге аталғандардың ешқайсысы емес. Караоке — бұл өмір салты, бұл көңіл-күй, бұл жан түкпірінде туып, ұстап тұру мүмкін емес эмоциялар. Караоке — сенбі кеші сізбен бола алатын ең жақсы нәрсе.
Сондай-ақ оқыңыз: Караоке-жүйе дегеніміз не? Жабдықтар, түрлері және мүмкіндіктері туралы толық нұсқаулық

