Oto cztery etapy, przez które przechodzi każdy stały bywalec klubu karaoke: jak wyglądają i co z nimi zrobić. Od pierwszego wyjścia na scenę po „słuchaj, kolego, ja tu śpiewałem Franka Sinatrę, kiedy ty jeszcze nosiłeś pieluchy”.
Etap pierwszy: ja nie śpiewam
Przez pierwszy etap przechodzą absolutnie wszyscy. Trema, nieśmiałość i strach przed ośmieszeniem sprawiają, że pierwsza wizyta w klubie karaoke to dla nowicjusza spory stres. Kolana się trzęsą, głos drży, a nagle śliski mikrofon co chwilę próbuje wyskoczyć z rąk.
Co robić?
Wyluzuj. Nawet jeśli twój występ jest naprawdę okropny, to na pewno nie pierwszy taki tego wieczoru i nie ostatni. Klub karaoke to najbardziej tolerancyjne i przyjazne miejsce na świecie. Większości gości szczerze mówiąc nie obchodzi, jak śpiewasz ani jak wyglądasz. Przyjrzyj się: jedzą, piją, śmieją się, podają sobie sól i proszą kelnerkę o śpiewnik. Ludzie przyszli tu odpocząć, a nie oceniać wykonawców. Więc zapomnij o nich i ciesz się występem. Poproś znajomego z większym karaokowym doświadczeniem, żeby zaśpiewał z tobą w duecie. We dwoje mniej strasznie.
Etap drugi: zaśpiewam, byle nie Eda Sheerana
Z odrobiną doświadczenia u nowicjusza pojawia się pewna elitarna wybredność co do repertuaru. Zwykle objawia się długim przewijaniem katalogu i rozmową z akustykiem mniej więcej taką:
Przeczytaj też: Jak nauczyć się śpiewać karaoke?
– Macie „I Will Always Love You” w oryginalnej wersji Dolly Parton, a nie Whitney Houston? Nie? No to sorry, tego nie śpiewam. Coś z wczesnego Toma Waitsa? Jak to nie ma? To na pewno klub karaoke, a nie dyskoteka dla nastolatków?
Co robić?
Zrozum i wybacz. Kluby karaoke są nastawione na jak najszerszą publiczność i jej najpopularniejsze życzenia. Twojego ulubionego jazzmana może nie być nawet w największej bibliotece piosenek – tej od Studio Evolution, liczącej ponad 100 000 utworów. Ale zawsze możesz skontaktować się z konsultantami firmy i zaproponować dodanie ulubionego utworu do katalogu.
Etap trzeci: Ed Sheeran? A kto to?
Trzeci etap jest najniebezpieczniejszy. Czujesz, że Elvis Presley jest przereklamowany, Robbie Williams wyraźnie fałszuje, a Tina Turner nie ma pojęcia, jak naprawdę powinno się śpiewać GoldenEye. I schodząc ze sceny klubu karaoke po kolejnym udanym występie, nie możesz pojąć, gdzie, do licha, podziewa się ten producent.
Co robić?
Spokojnie. Nawet jeśli zbierasz wysokie oceny w karaoke i nauczyłeś się pięknie wyciągać wysokie dźwięki, to za mało na światową sławę. Uznanie nie przychodzi z dnia na dzień ani za darmo. Śpiewaj dalej, ucz się warsztatu scenicznego, pracuj nad swoim wizerunkiem i nie zapominaj wrzucać nagrań występów do mediów społecznościowych. Postaw na indywidualność i własny, niepowtarzalny styl, a na pewno zostaniesz zauważony.
Etap czwarty: jeszcze dwa hity Eda Sheerana i kończę
Czasem ważne jest, by w porę przestać i nie trafić na czarną listę klubu karaoke. Jasne, lokalowi zależy, żebyś zaśpiewał jak najwięcej piosenek w jeden wieczór, ale jeśli przeszkadzasz innym gościom, bardzo szybko wskażą ci drzwi. Przekleństwa, obelgi i wpychanie się w kolejkę do mikrofonu raczej nikogo do ciebie nie przekonają.
Co robić?
Baw się i daj bawić się innym. Klub karaoke to miejsce dobrej energii – o to w nim chodzi i po to goście przychodzą tu co wieczór. A na wszystkie twoje zachcianki jest pokój VIP.
Przeczytaj też: Jakim typem karaokowicza jesteś?