Nie słyszeć muzyki, nie czuć rytmu, nie rozumieć słów piosenki – tak żyje na świecie ponad 300 milionów osób z wadą słuchu. 10% z nich to dzieci i nastolatki. Jeszcze niedawno głuchota była barierą dla tak zwyczajnych rozrywek jak koncert ulubionego zespołu czy impreza ze znajomymi w barze karaoke.
Karaoke dla niesłyszących
W 2003 roku w Londynie po raz pierwszy pokazano projekt „Deaf Idol” – odpowiednik talent show dla osób niedosłyszących, w którym uczestnicy śpiewali i tańczyli, zachwycając publiczność optymizmem i umiejętnościami. Z czasem projekt zamknięto, bo uczestnicy przeszli do zwykłych programów, w których od dawna stara się okazywać otwartość wobec wszystkich, niezależnie od ich szczególnych potrzeb.
Przeczytaj też: Nauka języka obcego przez karaoke
Idea brytyjskiego programu – że karaoke jest dostępne dla każdego, także dla tych, dla których śpiew nie jest najłatwiejszym zadaniem – znalazła odbicie w dziesiątkach konkursów i specjalnych imprez na całym świecie. Podobne konkursy organizuje się także w Rosji. Raz w roku Czelabińsk staje się stolicą karaoke w rosyjskim języku migowym. Uczestników ocenia się za ekspresję znaków i to, jak dobrze oddają sens piosenki.
Coś więcej niż rozrywka
W USA system karaoke od dawna jest nieodłącznym elementem nauki języka migowego w szkołach specjalnych. To świetny sposób, by doprowadzić posługiwanie się znakami do automatyzmu. Co ważniejsze, karaoke pozwala się otworzyć i poczuć swobodnie w nieznanym otoczeniu.
Często uczniami takich szkół zostają osoby słyszące. Za pomocą znaków starają się oddać emocjonalność konkretnej piosenki, odkryć niuanse i przekazać nastrój, stając się pośrednikami między muzyką a osobami niedosłyszącymi. Nie trzeba chyba mówić, jak ważne jest dla osób niesłyszących, by wyjść z cichej bańki i poczuć się częścią wielkiego świata.
Na przykład 30-letniej Ashley karaoke w języku migowym pomogło pokonać kompleksy i poznać nowych przyjaciół oraz ludzi o podobnych pasjach. Całkowicie straciła słuch w wieku 2 lat i musiała nauczyć się rozumieć świat bez dźwięków. W 2006 roku Ashley założyła kanał na YouTube do komunikacji i karaoke, a ten krok radykalnie zmienił jej życie – odkryła, że nie jest sama.
Kolejnym wielkim przełomem dla społeczności osób niedosłyszących był broadwayowski musical „Przebudzenie wiosny” z 2015 roku. Spektakl w całości grany jest w języku migowym i opowiada historię zagubionych nastolatków żyjących w Niemczech pod koniec XIX wieku. Barwność inscenizacji, dynamiczna choreografia i świeża interpretacja odwiecznego konfliktu ojców i dzieci w wykonaniu niesłyszących aktorów wywołały burzę zachwytu wśród krytyków i widzów.
Przywykliśmy myśleć o karaoke jako o dobrej rozrywce na sobotni wieczór, ale dla tych, którzy nie mogą słyszeć dźwięków muzyki, to coś znacznie więcej. Kiedy widzisz radość na twarzach ludzi śpiewających w języku migowym, rozumiesz, że gdyby karaoke nie istniało, warto byłoby je wymyślić.
Przeczytaj też: Karaoke Killer – najbardziej szalony program karaoke na świecie